Na szkle malowane
libretto: Ernest Bryll
muzyka: Katarzyna Gaertner
reżyseria: Krystyna Janda
Teatr: Teatr Powszechny im. Z. Hubnera w Warszawie
premiera: 2 lipca 1993
Rola: Diabeł (gościnnie)
„Imponującą Diablica - Dorota Stalińska - od razu rusza w tany i wyczynia, takie harce, że „oczu od niej oderwać nie można”
(…)
„Z otwartymi gębami podziwiała premierowa publiczność zbójnickie „hołubce", podskoki, wyskoki z ciupagami," w których Diablica – Stalińska ani na krok nie ustępowała chłopakom, a aktorzy dramatyczni — tancerzom zakopiańskiego zespołu „Krywań".
Irena Masuńska
Expres Warszawy
7 lipca 1993
Recenzenci pisali: "Po dwudziestu trzech latach od prapremiery "Na szkle malowane" triumfalnie powróciło na scenę"... "Udało się Krystynie Jandzie zrobić spektakl o takiej urodzie, że aż dziw bierze"... "Harmonia, prostota, szczerość, swoboda, perfekcja wykonania"... "Rzadko widuje się tak radosne aktorstwo"... "Janda zdawała sobie sprawę, że w śpiewogrze najważniejsze jest tempo akcji, prostota interpretacyjna i poczucie humoru"... Po premierze śpiewogry Ernesta Brylla i Katarzyny Gaertner w Teatrze Powszechnym w Warszawie (w lipcu 1993) jednogłośnie wyrażono zachwyt. I zdumienie, że sztuka tak "zgrana" w latach siedemdziesiątych znów mogła spodobać się widzom, którzy zgotowali zespołowi i Krystynie Jandzie - debiutującej w roli reżysera - gorącą owację. [PAT]
